Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Зінаіда Дудзюк

Duduk_ZI.jpg
Нарадзілася 29 сакавіка 1950 года у вёсцы Слабодка Браслаўскага раёна. У 1959 г. бацькі Зінаіды пераехалі ў Белазёрск на будаўніцтва Бярозаўскай ДРЭС. У Берасці скончыла тэхнічную навучальню будаўнікоў (1970). Працавала чарцёжніцай, тэхнікам, інжынерам інстытута «Брэст-грамадзянпраект», адначасова вучылася ў Берасцейскім інжынерна-будаўнічым інстытуце на вячэрнім факультэце (скончыла ў 1977). Працавала інжынерам на Бярозаўскай ДРЭС, метадыстам Бярозаўскага бюро экскурсій і падарожжаў. З 1983 года - карэспандэнт-арганізатар Бюро прапаганды мастацкай літаратуры СП БССР. Пісаць вершы пачала ў школьныя гады. Першы верш надрукавала ў 1967 годзе ў Бярозаўскай раённай газеце, рэдактар якой чула і зацікаўлена ставіўся да паэтычных спроб маладога таленту. З 1974 г. выступае ў абласным і рэспубліканскім друку. У 1983 г. выдавецтва “Мастацкая літаратура” выдала зборнік “Праводзіны птушак”. Аўтар зборніка паэзіі «Абрысы лета» (1988). Выступае таксама як драматург. Піша вершы і казкі для дзяцей. Напісала п'есу для лялечных тэатраў «Канёк-гарбунёк» (паводле аднайменнай казкі П. Яршова, 1984, калектыўны зборнік «Крынічка»), аднаактоўку «У абдымках вятроў» (1985), радыёп'есу «Дудка-самагудка» (пастаўлена ў 1989). У часопісах “Полымя” і “Маладосць” былі надрукаваны яе аповесці “Славянскія князі”, “Пакаранне для Ноны”, раманы “Кола Сварога”, “Вялісіты”, “Архірэевы скарбы”. Пераклала на беларускую мову п'есу Т. Амосавай і І. Пятровай «Славутае качаня Цім» (пастаўлена ў 1990).Nike SB Hyperfeel Koston 3


Сярэдняя: 4.3 (449 галасоў)
He напісаць з замілаваннем верш Пра мой Дняпро, стамлёны і агорклы. Чым ён яшчэ, атручаны, жыве Пад позіркам біблейскай Чорнай зоркі? З жалобаю схіляюся над ім. Быў вечны, нібы бог, а памірае. Hi крыўды і ні зла не прытаіў, Нікога і нічым не дакарае. Існуй далей, гадуйся, чалавек, Загінеш хутка пад уласным смеццем. Я перажыць паспела столькі рэк, Што ўжо жыцця страшуся, як бяссмерця. I словам я не здольна ажывіць Панішчаныя нашыя святыні, Хіба вады атрутнае папіць, Няхай душа знябудзецца, астыне...adidas


Сярэдняя: 4.1 (21 голас)
He прыляціць у мой куток зязюля, He абнадзеіць і не ўсцешыць слых. Счарнелыя дубы ў гаях паснулі Без гоману і песень веснавых. Я тры гады яе дарма чакала, Перасяленку, здрадніцу, сястру. А мо яна ад стронцыю сканала Сярод птушыных, патаемных скрух. Піла расу з атрутнага лісточка, Хавалася ў атручаных карчах. Зязюльчын лён. Зязюльчына сарочка На смерць падрыхтаваная не ў час...Air Jordan VIII 8


Сярэдняя: 4.6 (9 галасоў)
Расла нічыя сярод поля шырокага дзічка старая ўдавой адзінокаю. Вятры яе рукі круцілі, ламалі. У слоту дажджы, нібы пугі, хвасталі. Hi стогну. Hi скаргі. Цярпліва маўчала. I кожнай вясною яна расцвітала! He, так не цвітуць за высокім парканам, дзе, можа, утульней, ды сонца замала. Ад дзіўнае белі поле святлела... А ў восень страсала, страсала з прыполу дзічкі даспелыя шчодра да долу, у іржэўнік калючы, на вузкія ўзмежкі... Тады да яе прабіваліся сцежкі.SNEAKERS