Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

1999

Сярэдняя: 3.6 (8 галасоў)
* * * Час — вялікі манюка і злодзей вялікі, падмане ён і ўкрадзе апошні рубель. Ты навошта з нябыту мяне, час паклікаў у жыццё нематы, каб пад ветрам грубець? Пагаворым з табой, як мужчына з мужчынам: Раскажы, клькі ўкраў, колькі ў зманы завёў? Растлумач, дзе хаваюцца першапрычыны і чаму ты нанова мяняешся зноў? і, як, Вій, зазіраеш у сэрца вычыма, разбураючы ўсё да таемных асноў. Што ж ты, Час, прамаўчаў? Можа, з гонарам ты? Бачыш гэты кулак? — пальцы зцісну да хрусту, прыкладуся з размаху пад саменькі дых, — Хоп! Дзе ты ёсць! Ты прапаў! І навокала — пуста… NIKE


Сярэдняя: 4.1 (12 галасоў)
Спарадзіла мяне маці ў белы свет. Апусціла на ламачча. След у след Па карчах ды па балотах Пацягнуўся я з ахвотай За старой варажбіткай гарбатай Ісціну сватаць. Гаварылі: не гідзіся ты гарба, Як дагоніш, аглядзішся – Малада Жана-Ісціна… Горб на спіне – гэта, браце, не бяда. Торбу поўную не кіне, Без пасагу не прынадзіш жаніха – Вось і цягне, і скругляецца спіна. Пасівелая аблудная карга Захацела – апалудню прыкульгаў Да старой варажбіткі гарбатай, Думаў: ісціну сватаю… Па карчах ды па балотах З панядзелка да суботы: “Што там?! Што там?!” – і ламота У суставах, Аж прыстаў я… У нядзелю аглядзеўся – Дзень святы – І сумеўся: Во брыдота! Гэта ты? Ісціна?! У цябе ж і спераду – спіна!Nike Air Max 270


Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Не сціхае вецер, Моцна ў шыбы б’е. Смутны, шэры вечар, Штосьці не стае. Не самкнуць мне вочы, Свечкі не тушу. На парозе ночы Супакой душу. 20/11/99 Adidas


Сярэдняя: 5 (3 галасоў)
Беларусь, мая бедная мацi! Што глядзiш з такiм болем нямым - Не, любоў да цябе я не страцiў Калi жыў у замежжы чужым Нарадзiўся я не ў Беларусi, Але тут - ўсе мае каранi I што я беларус – ганаруся, I сюды я нарэшце вярнуўся, Каб цябе ад iлжы баранiць Баранiць цябе словам i справай I сумленнем сваiм баранiць, Каб была ты такою дзяржавай Дзе хацелася б кожнаму жыць. Не вучыў тваю мову я ў школе, Не складаў я iспытаў па ёй Так чаму ж усё болей i болей Да яе я гарнуся душой? Ты глядзiш праз малое акенца I пытаеш – а хто там iдзе? I любоў да цябе у маiм сэрцы С кожным днём ўсё расце i расце. Air Jordan Sneaker