Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

спакуса

Сярэдняя: 4.8 (22 галасоў)
Кожны дзень прачынаюсь і бачу Свае вочы, далоні і вусны. Быццам помер, але я не плачу, Атрымаў невялікія плюсы. Ёсць жаданне адчуць подых плоці. Так хачу да сябе дакрануцца Не для дрэнных учынкаў, наўпроці, Але ўсё ж не магу дацягнуцца... Дзевяноста адзін сантыметр Раздзяліў маю душу і цела. Паміж намі ёсць толькі паветра І не стаць нам ужо адным цэлым. Цела больш не адчуе пакуты І праблему маралі ў душы. Ну а дух не паддасца спакусам, Што зыходзяць на цела ўначы. Але ўсё ж такі звязаны ніткай, Бо адлегласць нічога не значыць. Аб'яднаныя мэтай-агіткай: Свае сны ўраз наяве ўбачыць. Nike React Element 87


Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Хто ты, спакусай што завецца? Які ў табе хавае сэнс жыццё? Бо мне здаецца: іду з сумленнем уразрэз! Хто ты, якую мэту выбіраеш: зняважыць альбо нарадзіць? Жыццё ператвараеш ў адно пытанне: як жа быць? Хто ты? Пяшчота твая маніць, але ўнутры агонь гарыць, катуе, раніць, вабіць і прагна кліча – саграшыць. Хто ты і як з табой змагацца? Мне перамір’я не дае сумленне – разабрацца павінен я ў самім сабе. Хто ты: спакуса альбо лёсу наканаванне? На мяжы стаю, куды мне крочыць не ведаю, за кім ісці… Хто ты?…adidas Yeezy kaufen