Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Ніна Джумава

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Дзеці- гэта шчасця для тых, Хто жадае іх нараджэння, Мая дачушка, успамін маіх- Мільён, ад твайго з`яўлення. Твой першы крык, твае вочы, твой смех, Тваё здіўленне і слёзы- Я ўсё збіраю ў гэты мех Маіх успамін. І зноў ты Адкрыеш мне новае ў гэты дзень, А я здзіўлюся. Так шчыра! Ты- кветка, будучыні прамень І ты- жыццёвая ліра. Ты нарадзілася. Дзякуй жыццё! І лётаю ў паднябессі. Усе гэтыя словы табе, дзіцё, Мая дачушка Алеся. 25.05.2013 adidas


Сярэдняя: 4.2 (5 галасоў)
Боль, сардэчны боль. Пакуты! Гэта толькі мае пакуты! Ці была здрада? Здрада самое сабе? Не, не было! Дык чаму ж яны тычуць пальцамі І здекваюцца з мяне? Я разгубілася, усхвалявалася, Магчыма, памылілася… Але, я прызнала! І балюча не толькі вам, Але і мне! Мне балюча! Air Jordan 4 IV Retro 30TH


Сярэдняя: 4 (1 голас)
Вочы – гэта зоркі, што ззяюць, Гэта - птушкі, якія ляцяць. Вочы – гэта словы: з`яднаюць, Гэта - кроплі, што ў неба глядзяць. Вочы – гэта росы з вадою, Гэта - яблык, што на дваіх. Вочы – кветкі, што пад касою, Гэта - бот, сдяды ад іх. Вочы – гэта жанчына, мужчына, Гэта - дзеці, іх промень святла. Вочы – гэта малая Радзіма, Гэта - уся Беларусь мая. Вочы – гэта ўсе зоркі былога, Гэта - даўняе адкрыццё. Вочы – гэта ўсмешка малога, Гэта -будучыня, жыццё. Nike Ambassador 11


Сярэдняя: 5 (1 голас)
Яна, усмехаецца табе: У жыццё прыйшла так нечакана І сэрца боль тваё кране, Яна сказала без падману. Яна – дачка твая, а ты? Ня можаш ёй сказаць два слова. Прайшлі юнацкія гады, Забыў каханне, сэрцаў змову. І вось яна перад табой: Не дзвухгодовая дзяўчына. Жыццю ня можаш крыкнуць:”Стой!” Яна – дарослая, жанчына. Яна ўсміхаецца табе. І кажа:”Тата!”- нечакана. Ты прытуліся да яе. “Усё так, дачушка, без падману.” adidas