Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Павел Місуна

Сярэдняя: 3 (8 галасоў)

Ізноў патрыёта муштруюць за сцяг,
Пра які яшчэ толькі Скурко, а не Танк,
Прыгадваў узнёсла ды з гонарам так:

“Глядзіце ў будучыню смела!
Настаў доўгачаканы час,
Пад сцягам бел-чырвона-белым
Чакае перамога нас.”

Паэта радкам без дэкады стагоддзе.
А голас праз дрот усё крычыць: “Хопіць, годзе!”,
Бо чалавечая годнасць не ў згодзе,
Што дух пераможны пакуль не ў свабодзе.

Хтось лічыць Сізіфамі тых, хто на дах
Вывешвае, цемру руйнуючы, сцяг.
Але ён з туману, нібы той маяк,
Які для мільёнаў і сімвал, і знак,
Фарватэр высвечвае ў ясных вачах
З багны, з дрыгвы ў Беларушчыну шлях!



Сярэдняя: 3.2 (14 галасоў)

Асалода ад жыцця,
Гукі родныя зямлі,
І вяртае з небыцця
Дакрананне да раллі...

Конь упрэжаны сіпіць.
Паслухмяны плуг дрыжыць.
Знізу ўверх і зверху ўніз,
Баразна жыцця імчыць.

Ёсць у разоры глыбіня.
Шлях струной пяе, звініць.
Так адразу, а пасля
Трэба трошачкі спачыць.

Толькі паўзу не цяні,
Не лянуйся зноў паўстаць.
Плюнь, каб змазаць мазалі,
І наперад хлеб шукаць.

А калі не маеш моцы,
Трэба мудрасць прыгадаць:
Той шчаслівы, хто ахвочы
На сваіх валах араць.



Сярэдняя: 3.3 (3 галасоў)

Беларуская мадонна на зыходзе дня:
З цеплынёй душы прыгожай у моры хараства.
Усмешка паглынула думак мітуслівасць,
У гармоніі сапраўднай - простая ўласцівасць.



Сярэдняя: 4 (1 голас)

Воды точаць камяні
Хутчэй, чым яблыкі – чарвякі,
Калі воды – справядлівая,
А камяні – ілжывыя.

Быць вадою – быць сабою
Плыць, струмяніць, біць –
Усе камяні разбіць!