Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

расчараванне

Сярэдняя: 3 (2 галасоў)
Я з пэўнай увагай глядзела, Як хваля йшла праз усё цела, Ажурны квет у вены склаўся, Такі нідзе не сустракаўся. У табе цяклі фарбы з крывёю. Я бачыла цені настрою. І вочы твае залівалі Пяшчоту ў зрэнкі. Намовіў ты мне – гэта шчасце – Быць разам у свет і нянасце. Я толькі табе хачу верыць, Дазволь за табой крокі мерыць! Дазволь ісці разам з табою На роўных … крыху за спіною. Air Jordan V 5 Shoes


Сярэдняя: 5 (6 галасоў)
Родны мой Пімен Панчанка, Вы сказалі: настала змярканне? Вы сказалі на маці мачыха? Бо настала Вам развітанне? З яе словам — ужо не родным, з яе сонцам — ужо халодным, з яе людам — спрадвек галодным, нават Богу й таму няўгодным… Адыходзіце ці зракаецеся? Ці сухімі слязамі каецеся? Пад крыжамі Сафіі Полацкай бюракрат за Вас не памоліцца, а памоліцца за Вас мачыха, за сыночка свайго, за Панчанку, і ў галовах запаліць свечачку. Можа, ўзімачку, а можа, ўлецечку скрозь расстанне і скрозь змярканне на агеньчык паэт прыстане, скажа: родны мой Пімен Панчанка, я Вам верыў, ды вера страчана. I ў галовах патушыць свечачку, можа, ўзімачку, а можа, ўлецечку пад крыжамі Сафіі Полацкай ён за Белую Русь памоліцца, за наступнікаў і за прадзедаў, ён памоліцца так, як дадзена, як вучылі Купала з Коласам — крэўным словам, родным голасам. Вы жывымі слязамі заплачаце, за паэтам народ убачыце скрозь расстанне і скрозь змярканне, Вам за смерць сваю прыкра стане, бо пад небам Сафіі Полацкай на народных паэтаў моляцца.Nike Kyrie 5