Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Аляксей Міхееў

Сярэдняя: 2.5 (15 галасоў)

Ціха...
Чуваць, як крадзецца забойца.
Гучна
сэрца б'ецца ў грудзях.
Бегчы
ці ў шафе стаіцца
баязліва у блакітных сямейных трусах?

Дзіўна...
Героям, аднак, не да жартаў.
Клюшка -
лепшая рэч на зямлі.
Джэдай
будзе абараняцца,
бо шмат яшчэ спраў у жыцці.

Памылка...
I гнецца чарот супраць плыні.
Тадам...
Певень у лапах лісы.
Крыўдна
смяльчак наш загінуў,
ледзь ледзь не дажыў да вясны.



Сярэдняя: 2.3 (3 галасоў)

Дзе я належу? Дзе я блукаю?
Калені дрыжаць, а сэрца палае.
Анёл-ахоўнік, я не ўяўляю,
чаму боль не раніць, а забаўляе?

Крок у невядомасць, жах адступае.
Спалоханы погляд пад коўдрай знікае.
Вольныя думкі - усё што я маю,
я ім належу, я іх ўбіраю.



Яшчэ не ацэнена

Дзе я належу? Дзе я блукаю?
Калені дрыжаць, а сэрца палае.
Анёл-ахоўнік, я не ўяўляю,
чаму боль не раніць, а забаўляе?

Крок у невядомасць, жах адступае.
Спалоханы погляд пад коўдрай знікае.
Вольныя думкі - усё што я маю,
я ім належу, я іх ўбіраю.



Сярэдняя: 2.5 (4 галасоў)

Хмары пухнатыя сонца абнялі.
Кропелькі-слёзкi на шчочкі ўпалі.
Кружацца ў лужыне хвалі-спіралі.
маланкі-зашпількі чмялёў напужалі.
Лье як з вядра. тэмп рашуча ўзялі
бруі вясёлыя... мыюць сандалі.