Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Арцём Хандрыка

Сярэдняя: 5 (4 галасоў)
Стаіць маўкліва крыж на раздарожжы, Уздыхае цяжка, бы яго трывожыць І не дае спакою ні на дзень Лёс тых, што ўзнялі яго, людзей. Не раз ён прыкрываў іх ад віхуры, Завеі снежнай і варожай буры. Не даў пераступіць мяжу хваробе, І сустракаў ён першы, і праводзіў. Наканавана так яму адвеку: Быць абярэгам добрым чалавеку... А ўдзячныя за гэта паляшучкі На плечы пакладуць ручнік бялюткі. Air Jordans


Сярэдняя: 4.7 (3 галасоў)
Люблю яе шырокія гасцінцы, Птушыны спеў і чабаровы пах. І сумны крыж на продкавым дзядзінцы, І жураўліны развітальны ўзмах… Air Max 2018 KPU


Сярэдняя: 5 (1 голас)
Дзень пакрысе дагарае, Так, як і думкі мае. Вецер ціха галіны хістае, Дрэвам сумныя песні пяе. Месяц у небе вісіць сіратліва, Адзінокі ў сваёй тузе. Долу коціцца знічка імкліва, Мусіць, шчасце камусьці нясе. Асыпаюцца ў цемру хвіліны, Прадракае бяду крумкаччо. Я стаю і чакаю – з-за спіны Хтосьці руку ўскладзе на плячо… Yeezy Wave Runner 700


Сярэдняя: 4.8 (5 галасоў)
Яшчэ міг - і зорка мая згасне, З неба ціха долу ўпадзе. Шчырае, нястоенае шчасце, На сваіх пялёстках панясе. Толькі загадаць паспей жаданне, Покуль буду падаць з вышыні. Там, дзе прызначаюцца спатканні, Ў тваім сэрцы шчасця замігцяць агні. Я ўпаду туды, дзе ціхім ранкам, Вецер гоніць лісце па зямлі. Дзе чырвоным полымем заранкі, Песцяць свае крылы журавы… Толькі не шкадуй мяне, не трэба, Пэўна, я зрабіў усё, што мог. І з душою чыстай, апусцелай, Свой апошні з неба зрабіў крок. Але пройдзе час, і на світанні, У празрыстай, ранішняй расе, Дзіўнай фарбай адаб’ецца ззянне Зоркі, так падобнай на мяне… adidas