Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

прабачэнне

Сярэдняя: 3.5 (15 галасоў)
Адпусціце мінулае — тое, што цягне назад і гняце, замінаючы ўзняць перабітыя крылы. Што, апутаўшы лейцамі, сёння, нібы канакрад, у загон заганяе душу, пазбаўляючы сілы. Адпусціце балючае — ўсё, што павінны забыць — як дзіцячыя крыўды, ушыбы, парэзы, ангіны... Не мусольце, бы вернікі — чоткі, "прывязную" ніць. Не смакуйце, як піва — пітушчыя, скіслыя віны. Адпусціце, запомніўшы толькі дэ-факта: было. І зрабіўшы свае, ўзбагаціўшыя розум, высновы. І пакінуўшы ў сэрцы набыткам... не нечае зло, а навуку дабра — прабачэння і міласці словы. Адпусціце без плачу — як Бог адпускае грахі — па раскаянні духа, па стогну маленняў гарачых. Бо небачнае бачыць: і мукаў-пакутаў мяхі, і вялікую скруху: "Ізноў бы пражыць, ды іначай!" Адпусціце без жалю — і ціхенька выкіньце прэч — як стары чамадан — перакошаны, з ручкай парванай. Ці замшэлае рыззе — даўно не карысную рэч, не прыкрыўшую нават рубцамі "заросшыя" раны. Адпусціце па ветры — і сэрцайку стане лягчэй ад таго, што вузлы, навязАныя ў ім, распусціла... А цяпер... А цяпер... Не хавайце ад шчасця вачэй! Паглядзіце вакол! Як цудоўна жыццё, Божа мілы!Jordan XII Slide


Сярэдняя: 4.8 (13 галасоў)
Калі ласка, даруй, у цябе я прашу прабачэння. Можа, нечым пакрыўдзіў калісь - на мяне не крыўдуй: Не хацеў я ніколі прынесці табе засмучэнне, А калі ўсё ж прынёс незнарок - калі ласка, даруй. Можа, дрэннае нешта зрабіў у паганым настроі, Можа, рэзкае слова сказаў… Зразумець паспрабуй: Так нялёгка сягоння застацца спакойным душою. Зразумей, калі ласка, мяне і, як зможаш, даруй.Air Jordan XI 11 Wool


Сярэдняя: 4 (4 галасоў)
Пакаемся, брат! У слязах спавядаем грахі! Якія грахі? А такія, што смеццем і хлудам ляжаць на душы, назбіраныя ў плоці мяхі. Пакаемся! Як... у маленстве: "Я болей не буду!" Прыпомнім усё, што калісь нарабіла бяды — наўмысна, як зло асазнанае, ці выпадкова. Адмовілі ў хлебе галоднаму, ў шклянцы вады? Працялі... учынкам няміласным? Поглядам, словам? Ці думкамі ўласнымі (Рэўнасці? Крыўды? Злабы? Нянавісці? Сквапнасці? Зайздрасці? Іншай "дурноты"?) змянілі сусвет да таго, што цяпер: "Эх, кабы... Кабы ўсё — назад?" А сябе памяняць — неахвота. А можа, паднеслі цыкуту ў адказ на любоў? Прымусілі піць, смеючыся на "ляпам" даверу? Альбо перад кімсьці зняможаным (Грукае? Зноў?) без слоў зачынілі свае "дабрадзейныя" дзверы? Пакаемся ў тым, што замецена пылам даўно і ў тым, што дагэтуль гарыць незагоенай ранай. Ад многіх пакут на зямлі ратаванне адно: раскаянне. Бог... не сячэ галавы пакаяннай! Зманілі і здрадзілі? Горай? Схілілі на... "жуд"? І збіўшы, адкінулі ў гразь — паміраць на дарозе? Цяпер вось не спіцца? І шчэміць, і ные — вось тут? Дыягназ вядомы: ўся справа — ў грахоў перадозе. Тут, як ні хавайся, сумленне спакою не дасць. Не сёння, дык заўтра, зацісне і... скончыць "лячэнне". Адзінае выйсце — жахнуцца: "Ці я — гэта? Жарсць!" і каяцца, каяцца і... і прасіць прабачэння. Ратуйма! Хутчэй! Не марудзячы! Зманлівы час уранні вітае, а ноччу... без жалю праводзіць. Хто ведае месца, куды ён рассейвае нас? Пакайся! Сягоння! Скажы невыноснаму: "Годзе!" І слёз не хавай. Не саромейся: слёзы — не бруд і не слабінА — размягчэлага сэрца вадзіца, а Божыя росы, якія ад "лЮдскіх" пакут душу вызваляюць. Ім ТРЭБА... струменем... праліцца...adidas


Сярэдняя: 3 (2 галасоў)
таксама ў гота дзве рукі, і да таго ж адна толькі палова ад "крукі". другая для віна дзяржак. А робяць шмат, не ведаюць пра то. а ў галаве віруе ад. похмел, пасля патоп. два зернейкі тый стары хрыч крукамі адлучыў ад жыццяў, і сабе праз кіч абраў ён - і наліў - адну, дзе незлічона іх, - хто верыць: Вышні Суд. Чакае. Вучыцца і сціх. шмат веры ў паратунак. каго ён пасвіў, так кахаў, і вестачку заслаў, каго заўчасна ён ствараў, засланцем застрашаў. трашчаць у пекле дроваў воз - у кожнага ён свой. баліць з пахмелля ўсё ўсур’ёз, а можа гэта свёрб. ну што ж, ты чару выпіў, до, магчыма, што ты быў. я першы, хто цябе забыў. і не з’язджай з глуздоў. застацца ў памяці кагось, хто верыць, любіць, - так. дапамагаючы, нябось, як выйдзеш, - гэта смак. Kobe 11 Mentality