Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Таццяна Пратасевіч

Сярэдняя: 4.3 (155 галасоў)
Апошнюю лістоту дрэвы згубяць На адыходзе восені дажджлівай. І не таму, што іх ніхто не любіць, Лісты ляцяць тужліва і маўкліва. І не таму, што іх ніхто не чуе, Яны, як думкі дрэў, плывуць няспешна. Іх толькі дождж і вецер тут цалуе, І з сілай да зямлі кідае грэшнай. NIKE AIR FORCE


Сярэдняя: 4.2 (17 галасоў)
Мой сябра, ты не верыш у каханне! Сцвяржаеш, што паўсюль пануе жарсць. А ў сутыкненні душаў ёсць мяжа Якая вымалёўваецца ззяннем, Бы ад вугольчыка ідзе святло і жар. А ты не верыш, бо яго не ведаў, Не верыў ты ў яго, любоў і вернасць. І гэта ўсё душы падцвердзіць беднасць... Пчалою быўшы і не еўшы меду – Жыццё такое нам нашто ад роду? adidas Sneaker News


Сярэдняя: 4 (4 галасоў)
Да празрыстасці яблыка, што праглядаюцца семкі, Да бяздоннасці неба, з’яднаўшага зоркі і Бога. Да абсяжнасці чыстай вады, што нясуць нашы рэкі, Да цяпла нашых душаў, якога не будзе замнога… Прыхіляю калені і верую: мы ачуняем. Акрылім нашы сэрдцы і думкі, ратуючы вечнасць. Зразумеем, што новую эру сабой адчыняем. І пачуем аднойчы, што кліча нас Божае Веча. Nike Magista Obra FG


Сярэдняя: 3.8 (4 галасоў)
Ізноў апалая лістота пахне смерццю… Яе паліць, ці проста – на кампост. А вецер не дае яе падмесці, З-пад веніку даўгі цягае хвост. І казачныя вобразы мільгаюць Паміж апанаваных мітуснёй Чывоных, жоўтых колераў. Гуляюць. Мы з гэтымі ўспамінамі заснём. Ад містыкі і казак да штодзённай Жыццёвай прозы зводзіцца заўжды. Цяпліцца сэрца марай летуценнай, Каб нас не закраналі халады. Я веру, што не скончыцца жыццё Пакуль расце, ляціць і хтось мяце лісцё. nike