Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Жанна Левітан

Сярэдняя: 4.6 (10 галасоў)

У далёкім лесе непраходным
Скала высокая стаяла.
Блукаў там часам звер галодны,
Бывала птушкі заляталі.

Чакала хмурная цярпліва,
Калі наведаецца вецер.
Калі раскажа трапятліва,
Што бачыў новага ў свеце.

Даволі нудна і маркотна
Ляцелі дні, змянялі ночы.
Ды трэба ж падзямельным водам
У скалу пагрукацца аднойчы:

- Я столькі дзён у зямлі блукаю,
На белы свет шукаю выйсця,
Прасторы сонечнай чакаю.
Дазволь, скала, мне з цемры выйсці.

Вада прасілася на волю,
і ўжо немала дзён мінула.
Скала, нажаль, была няўмольнай,
Як быццам і зусім не чула.

Аднак вада ўсё прыбывала
і дзень за днём збірала сілы.
і цэлы свет зачаравала,
Калі аднойчы ход прабіла.

Звінелі срэбныя струмені,
На яркім сонцы зіхацелі.
Усе заміралі ў захапленні
і адрывацца не хацелі.

- Ты шчасця мне дала так многа! –
Нейк раз скала вадзе сказала. –
Прабач, што я цябе так доўга
Наверх да сонца не пускала.

Вада ў адказ: Я даравала
За гэты міг, палёт цудоўны.
Мы паасобку – ўжо немала.
Ды разам – вадаспад чароўны!



Сярэдняя: 4.5 (34 галасоў)

Ты па садзе прайшла мімаходзь
і па ветры ліcце раскідала.
Што стаіш на парозе? Праходзь,
Я даўно цябе, восень, чакала.

У душы ўспамін разбудзі,
Прынясі хараства і спакою,
і халоднай рукой астудзі
Ты гарачую летнюю мрою.

Мы с табой пасядзім за сталом,
Ціхі дождж будзем слухаць увечар.
і рабінавым горкім віном
Адсвяткуем нарэшце сустрэчу.



Сярэдняя: 4.3 (8 галасоў)

Гэты пейзаж называецца «Восеньскі клён».
Фарбаў не пашкадавала мастачка выдатная.
Гэта малюнак “Бярозава-вохравы сон”.
Зачараваны сусвет прыгажунямі статнымі.

Вось нацюрморт «Спелы яблык». У пажоўклай траве
Ён сакавіты, наліты - духмяная сонейка.
Вось павучок ў невядомую казку плыве,
Зацыраваў небасхіл ніткай срэбнаю тоненькай.

Гэта адзелі рабіны свой лепшы ўбор.
Бачыш, як граюць на сонцы каралі шыкоўныя!
Велічна клін жураўліны штрыхуе прастор.
Вабяць у далеч бясконцую хвалі чароўныя.

Воддаль дубова-асінавы ўспыхнуў пажар.
Размаляваны кусты бы кароны дзівосныя.
Шчодра аздобіў лясоў грабяні залатар.
А гэта вось - я і ты.
Мы вандруем па восені…



Сярэдняя: 4.5 (2 галасоў)

Час дарма мы не гублялі:
З сябрам змея майстравалі.
Змей паветраны чароўны –
Атрымалася цудоўна!
Дзень пагодны, ветрык вее,
Дзетвара бяжыць за змеем.
Звонкі смех, настрой прыўзняты.
Правядзём палёт выдатна!