Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

лірыка

Сярэдняя: 4.6 (67 галасоў)

Вось і вечар настаў,
Яшчэ адзін дзень прайшоў.
Ціха у цемру начы
Сённяшні дзень сышоў.

Белу адзёжу сваю
Зняў, да ранку схаваў,
А цёмну накідку начы
На плечы свае паклаў.

Вогнішча ціха гарыць,
Іскры кідае ў ноч;
Светам сваім нам зіхціць,
Промнямі рэжучы ноч.

Пяшчотнай свёй цяплынёй
Сагрэла вогнішча нас,
Напоўніла нас дабрынёй,
Ды ў небе кружыць свой вальс.

Праз ноч на яго ты глядзіш,
Ўспамінаючы сённяшні дзень.
У думках-ўспамінах сядзіш,
На землю кідаеш цень.

Ці ўсё ты за дзень дарабіў,
Каб сесць ля агню, адпачнуць.
Ці шмат добрых спраў зрабіў,
Каб з чыстай душою заснуць.

25.07.1993



Сярэдняя: 3 (3 галасоў)

Вера ў людзей
Патухла як свечка
Пад гнетам падзей...
Забанена вечна
Адна ва ўсім свеце
Аднолькава смутна
І зранку
І з вечара.
Мары не зніклі
Толькі паніклі
Чакаюць абставін
Чакаюць...чакаюць
Каб зноўку падняцца
Над побытам
Брыдкім
Не быць выратованай?

Думкам
Не вытрываць...
Думкі як вязні
Жыцце як вязніца
Добрае
Светлае...
Няўжо мне
Трызніцца?

Выплысьці неяк
Трэба
З дрыгвы
МНЕ
Па іншаму –
Здрада!
Па іншаму-
Нельга...



Яшчэ не ацэнена

У сэрцы святло і вера.
Цёплы і лёгкі камень.
Ты - дзень.

У чэрапе толькі цемра
І нікога мяне апроч.
Я - ноч



Сярэдняя: 3 (5 галасоў)

Пыльныя жоўтыя зоркі
без клопату і любові
лашчаць святлом травінкі
на змрочным бязмежным полі.

Адлегласці і прасторы...
Cузор'яў далёкіх агні.
Павольна дрэйфуюць аблокі
на поўнач ўздоўж ракі.

Заблытаныя сюжэты,
складаныя ланцужкі.
Знікаюць усе недарэчнасцi
у патайныя куткі.