Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

народ

Сярэдняя: 4.7 (14 галасоў)
(“А хто тут ідзе? “ Янка Купала). Кожны год, паслЯ зімы, прачынАецца Прырода. Мы – чакАем навінЫ, год за годам… Мы – чакаем перамен, для жыццЯ народа. А Улады – ўсё падлЕй, з кожным годам… Мы – чакаем ад жыццЯ Лёс неабыЯкавы. А ўсяго-та набыццЯ – дуля… з макам… Мы – жадаем для людзей шчАсця роўнаважкага. А – няма яго нідзЕ! А – няма ж яго… Кожны ж год, пасля зімы, прачынаеццА Прырода. …і калі ж прачнёмся мы, звАцца каб – Народам? 26 студзеня 2013г. (**кожны – каждый; паслЯ – после; прачынаецца – просыпается; чакАем – ожидаем;навіна – новое; Лёс(муж.род) – Судьба(жен.род); абыякавы – никакой; набыццё – доход; жадаем – желаем; роўнаважкае – одинаково важное; нідзе – нигде). Air Max 95 Jacquard Flyknit


Сярэдняя: 4.4 (30 галасоў)
Хто ты, беларускі наш народ? Перад вачыма выгляд шматпакутны стаіць дрыгвы няскоранай сярод, бязмерна заклапочаны і смутны. Адкуль ты? З першых крокаў крывічоў, ці з поўначы прынесены вятрамі? Ці, можа, паціскаючы плячом, згадзішся, што зацверджаны царамі? Чаму ў тваіх напружаных вачах адбілася шмат усяго такога, што за стагоддзі сечы на мячах не паспрыяла крочыць паспяхова? Навошта паступова ў заняпад ты звёў свае гаворку і культуру? Ды не кажы, што твой “старэйшы брат” гвалтоўна заказаў па ім хаўтуры! Калі пачаў мірыцца, узгадай, ты з крыўдамі і нешчаслівым лёсам? Зрушыся і сваёй крыві надай агню, каб зноў паўстаць у рост калоса! Adidas Crazy Light


Сярэдняя: 2.7 (6 галасоў)
Краіна васількоў, што лашчаць вочы, балотаў, што затуляць ад навалы, дзе ручайком ліецца смех дзявочы, дзе войнаў след крывавы і трывалы… І Зямля не ведае спачыну – і нараджае, і выхоўвае дзяцей сваіх – звяроў, раслін, людзей, якім заўсёды падстаўляе сваю спіну і лашчыць, і кладзе у дамавіну, і помніць яна дні свае ўсе, ночы, і зрэдку сніць свой сон цяжкі, прарочы. Ты так не любіш безвыходнай нематы і промні сонца п’еш з ахвотай ты, – краіна васількоў, што лашчаць вочы. ІІ У той краіне пушчаў і бароў ужо няма сядзіб старых, фальваркаў, няма тэатраў школьных, слаўных паркаў, што назіралі за забавамі паноў… Там галасы былых гаспадароў ніколі ў замках не пачуюць залы… Там спяць на рэках чоўны і прычалы, там дзесь стаяў у лесе ідал боства язычніцкага, і было паўсюды мноства балотаў, што затуляць ад навалы. ІІІ Здаўна жылі тут продкі-ваяры – іх смеласці мог пазайздросціць кожны. І ў час нялёгкі, цёмны, час трывожны ядналіся дзеля свабоды жыхары, ішлі змагацца. Але з даўняй той пары прапала мужнасць, і ў цябе, народ, жаночы цяпер характар, што не дазваляе крочыць адважна ўперад і чужынскім галасам сказаці: «Край свой родны не аддам, дзе ручайком ліецца смех дзявочы?!» IV Няма ўжо сёння бонды, талакі й сябрыны – ў цемры Часу зніклі. і хіжы Страх ужо ашчэрыў іклы. У выніку тубылец стаў такі маўклівы, быццам бераг у ракі; дух заняпаў, ляжыць, бы ліст апалы, і бачу я паўсюль хлусні завалы… І ўсё-ткі верыцца, што знікне вір бяды і годнасць, гонар вернуцца туды, дзе войнаў след крывавы і трывалы… ADIDAS ORIGINALS


Сярэдняя: 4 (40 галасоў)
Давай схаваемся ўдваіх пад шэры куст Ды файна, каб ніхто не заўважыў! Каб не чутно было і чарвяку, Пра што з табой сакрэтнае мы кажам. Калі глядзець не будуць ў наш бок, Мы крыкнем, што ніхто нас не прымусіць! Што да апошняга змагацца будзем, бо Мы моцныя!Ну,словам,з Беларусі! А потым пойдзем мы маршараваць Па вуліцах напоўненых пустэчай. А мы героі, нам на ўсё пляваць: На тое, што і ганарыцца не чым! Мы здейснім тое,што жадалі ў снах, Але мы здейснім там, дзе і жадалі. Зноў пройдзе час, надыдзе зноў вясна Яна сустрэне зноў нас сонца жалем. Nike Blog