Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

лес

Сярэдняя: 4.4 (43 галасоў)

Восень золатам пакрые,
Абгарне ўвесь сусвет.
І з бярозы ліст бяскрылы
Забярэ ў чужы свет.

Адарвала ад радзімы,
Гоніць шэльма ў прастор.
І знікае воку мілы
Родны, бацькаўшчыны двор.

Ох вядзьмарка! Восень злая
Што -жа нарабіла ты,
Па сусвету разганяя
Беларускія лісты.

Bełarusjanka



Сярэдняя: 3.7 (10 галасоў)

Вяжу свой лёс – штодня, штоночы
Ствараю ўзор свайго жыцця.
Гляджу, як меншае клубочак –
Гадоў адведзеных працяг.

І бачу ўсе памылкі ў працы,
І знаю, што і як змяніць:
Сцягнуць з прутка, за нітку ўзяцца –
І тыя хібы распусціць;

Набраць нанова на пруточкі
Былога петлі – у сувой –
І ўсе апошнія дзянёчкі
Удасканальваць выраб свой.

Але быццё не перайначыць:
Усё, што звязана здавён,
Не распускаецца (аж плачу!),
А толькі рвецца ў спіцах дзён.

26.04.2012



Сярэдняя: 3.5 (4 галасоў)

Гайдае шпак галiнку зялёную,
Цвiркочуць конiкi у траве.
I тугiмi, як струны, промнямi
Сонца iграе у лiстве.
Чмялi - чубатыя трубачы -
Мядзяныя трубы прынеслi.
За нотаю новая нота гучыць,
За песняю - новая песня.
П'юць ласi, нiбыта нектар,
Ваду з ледзяной крынiцы.
А ластаука, узяушы старт,
Маленькай ракетаю мчыцца...
Родная ластаука, гнёзды ладзь,
Выводзь сваiх птушанят, -
Няхай пад страхою шчабечуць-звiняць,
Вiтаюць пачатак дня.
Няхай у бяссмерце Зямля плыве,
Гуками перапоуненная.
Няхай жа вечна слухае чалавек
Зямную сiмфонiю!