Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

малітва

Сярэдняя: 4.6 (8 галасоў)
Дзякую, нябесны Ойча, што стварыў мяне аднойчы, што ў халодны дзень зімовы небыцьця разьбіў аковы, адчыніў жыцьця мне дзьверцу, і застукалася сэрца. Я Тваім ягняткам стала, Бо любіў Ты дасканала. Дзякуй, Божа, за малітву, што гучыць у кожнай бітве з сатаною дзіўным сьпевам, каб з Тваім Айцоўскім гневам прымірыцца назаўсёды. За малітву, што народы лучыць моцаю цудоўнай і надзеяю чароўнай. Дзякуй за Марыю-маці, у якой усе мы брацьці; за яе сьвятыя ўзоры веры, мужнасьці, пакоры.. За заступніцтва й апеку матчыны для чалавека і за цуд Унебаўзяцьця Беззаганнага Зачацьця. Дзякуй за жыцьцё у міры, неба белага эфіры, за бязьмежжа супакою, што ласкаваю рукою сьцеражэш у нашых душах, каб спаўнялі волю слушна Тваю, Божа наш, сьвятую, бо яна нас накіруе. Дзякуй, Пане, за Радзіму, наймілейшую, адзіну, за зямлю, што з песьняй продкаў расквітнела нетаропка. З Тваёй Божай дапамогай сталася яна не ўбогай і нядужнай, а у зяньні сонца промняў і каханьні фарбамі цьвіце свабоды на хвалу Табе й народу! Кіра NIke Dunk SB MID


Сярэдняя: 4.5 (17 галасоў)
Маленькая дзяўчынка стаяла перад Богам на каленях. Маліла: памажы мне – згубілася, не ведаю, не веру… Маліла: дай дажыць мне хаця ж бы толькі ночку да світанку. А не… даруй за ўсё і беражы каханых матку, татку… А Бог маўкліва слухаў з вышыні дзіцячыя малітвы. І не было мо часу памагчы і выцягнуць з той дрыгвы. Дзяўчынка памірала, і побач ўжо ні веры ні надзеі. “А мо шчэ утрываю, мо выжыву – не замяце завея?…” А за вакном мароз малюе сваё свята зноў на шыбах. Мяцеліцай занёс вячорак шлях ад дому да магілак. Дарога за вакном у месяца святле зачаравана. Дзяўчынка спіць даўно, малітва пацішэла і апала. Бог цяжка уздыхнуў. Мо проста не хапіла часу... Дзяўчынка разам з ім аддала свой апошні подых разам. І вецер гэтак млосна застагнаў у коміне, тужліва. Мароз заказытаў пасля пяшчотай свежую магілу. Маленькая дзяўчынка стаяла перад Богам на каленях Маліла: памажы мне – згубілася, не ведаю, не веру… А Бог маўкліва слухаў з вышыні дзіцячыя малітвы. І не было мо часу памагчы, ды выцягнуць з той дрыгвы…Nike Shox Current 807


Сярэдняя: 4.7 (6 галасоў)
Як я стамілася, Божа, хадзіць басымі нагамі па гэтаму бездарожжу, між гэтымі галасамі; жадаць быць акутай лясамі, развеянай ў полі вятрамі. І сілы німа, мой божа, прабіцца праз агароджу. Халодным каменнем акутая, схаваная ў шэрых мУрах, душа мая век пакутуе у гэтым духоцці тлуму. Бясконцым аглушана шумам, у шэрых схаваная думах, нібыта вакол яе лютая зіма. Так душа пакутуе. Яна памірае, мой божа, ад сонца дурнога цяпла. Ёй кволай і бездапаможнай хацелася крыху святла. На сумную зорку пайшла, ды толькі вады не знайшла. Тут смага - напіцца не можа: яна памірае, мой божа. Мой божа, трымай маю душу, дай волю за тымі мурамі, бо я ўжо трываць тут не мушу, бо глебы німа пад нагамі. Бо, скутыя ланцугамі, пабіты яны камянямі. І раны гаяцца ня слушна. Мой божа, трымай маю душу. А там на пакосе так вольна, гарэзліва лётаюць птушкі, і човен калышыцца сонна на хвалях радзімай рачушкі. Над ім мітуслівыя мушкі гуляюць ў свае паскакушкі. Аблокі - авечая воўна, паветра ўдыхаецца поўна. Малю на каленях, мой божа, забітая бездарожжам, аб белі авечых аблокаў, аб каласах і балотах, аб ліпеньскіх цяжкіх спякотах - аб волі малю цябе, божа, каб сбегчы ад гэтых турботаў, ад гэтага бездарожжа…Sneaker Release Dates 2019


Сярэдняя: 5 (4 галасоў)
Калі, распятая бядой, душа слязьмі прасоліцца і, растапіўшы льды-глыжы, раскаецца ў грахах, маліся, каб знайшоўся той, хто за цябе памоліцца і дапаможа перажыць пясчаных замкаў крах. Схапіся ў скрусе і жальбе з уласнымі хімерамі, прасі як хлеба і вады, каб Бог аслабаніў і каб пашчасціла табе на брацтва моцных вераю, чые самкнёныя шчыты – цвярдыні-камяні. І зноў паверыш у жыццё, і здзівіш перамогамі, і сам падзівішся, калі ў сабе адкрыеш рай і скінеш вонкае асцё – і новымі дарогамі нанова пойдзеш па зямлі… у даль – за небакрай… 25.03.2014 Nike