Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

любоў

Сярэдняя: 4.6 (26 галасоў)
Ад любві да нянавісці – крок. Як зрабілІ, так і адышлі Ў адзіноцтва – ад Бога урок, Каб адзін аднаго бераглі. А калі ўжо знясілелі жыць У пустэчы сваёй – "сэ ля ві" – Не сумуйце: ўсё можна змяніць – Ад нянавісці крок да любві… 14.07.2010 Nike


Сярэдняя: 3.3 (20 галасоў)
Будзь у свеце святлом. Незгасальным. І ў думцы, і ў слове, і ва ўчынку — любым, як у цемры паходня, свяці! I ўсе "дзеі" свае насычай выпраменнем Любові, ратавальней якой анiчога няма у жыцці. Асвятляй ёю ўсіх, не мiнаючы хмарна нікога: : і сваіх, і чужых, незалежна ад слоў іх і спраў, дабрадзеяў і злых, i не толькі сяброў, а й нябогаў — з ліку тых, хто калiсь лютым ворагам блiжняму стаў. Прабачай i даруй, успрымаючы ўрокi з падзякай. Бласлаўляй і ратуй ад сумневаў і прывідных крыўд. І ўзамен не чакай для сябе ўзнагароды — ніякай, хоць бы ты і душу па шмачотках усю раздарыў. А калі час надыдзе і цела прынесці ў ахвяру, не шкадуй і аб ім — анічога не страшна аддаць дзеля вечнай Любві, і Жыцця, ніспасланага Дарам, i такога Святла... О, якое Яно — Благадаць!..Nike Ambassador 11


Сярэдняя: 4.1 (10 галасоў)
Я не ведаю, як гэта трасца завецца і ці ёсць у ёй край ці мяжа: ледзь убачу цябе, зноўку тахкае сэрца і аслаблыя рукі дрыжаць. Адчуваю: бяда! Адшукоўваю, дзе бы ўратавацца ад стрэчы з маной: ледзь зірнеш на мяне — і зрынаецца неба і збягае зямля пада мной. У жудоце такой ці далёка да згубы? Ды вось дзіўна — хоць падай, хоць стой — што не толькі з чароўнае люстры Ют'юба мучыць вобраз агучаны твой. А адкульсьці знутры і аднекулі звонку І не збегчы, і прэч не прагнаць... Ты — усюль. Ты — заўжды. Ты — прывід-забабонка. Ты ўсё разам: і багна, і гаць, і захмарнае сонца, і ўзімку — залева, і у маі — зіма — на гады. І усё, што не з правага боку, а злева— гэта — ты, гэта — ты, гэта — ты...Nike Air Max Lebron


Сярэдняя: 3.4 (28 галасоў)
Я дзякую вам! За любоў, дарагія мае сустрэчнікі і спадарожнікі шляху зямнога, — паплечнікі, звёўшыя тропкі — маю і свае — на міг — і на век аб'яднаныя дальняй дарогай. Я дзякую вам! Як настаўнікам сэрца майго — камусьці за ўрок (і за жорсткі, сябры, не крыўдую), камусьці за ўзор і за прыклад яскравы таго, як жыць, і любіць, і узносіць Тварцу "Алілуя!" Я дзякую вам! І вітаю, як сонца святло, пачуцці і думкі высокія, ўчынкі і словы. А хмаркі на небе... развеем, нібы й не было між намі ніколі нічога даждліва-хмурнога. Я дзякую вам! І люблю вас, як тое дзіця, якое, хаця й пасталела... да стану дарослых, не вырасла з веры ў бясконцае свята жыцця і ў тое, што ўсе мы — радня... па зямлі і нябёсах. 05.2018Air Max 90 Hypfuse