Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

парада

***

Сярэдняя: 3.6 (10 галасоў)

Нацыянальная самасвядомасць знікла,
У беларусаў яе цяпер няма!
Бо беларус, як той крот панікнуў
У нару сваю, забыў сваё імя!

Каб зналі продкі нашы дарагія,
Што пасля іх нашчадкі будуць вось такія
Як мы, то хіба ж змагаліся б яны
За нашу незалежнасць, быццам перажыўшы тры вайны!?

Не варта так рабіць, шаноўныя сябры,
Не варта забываць свае старажытныя карані,
Бо згінем мы ў выніку як нацыя
І пойдзем прыслугоўваць да пана, майце рацыю!



Сярэдняя: 5 (2 галасоў)

З аглядкаю
Заўжды ступай,
Абачлівасьць
Не замінае,
Пад шэфа яму не капай —
У ёй цябе ён
Пахавае.



Сярэдняя: 4.5 (17 галасоў)

Не пляскайце гучна ў далоні
Артыстам, якія для вас
Спявалі бяздушна сягоння,
Якія абкралі ваш час.

Калі хто завучана, гладка
Лухту вам з трыбуны нясе,
Старанна не пляскайце ў ладкі,
Каб толькі рабіць як усе.



Сярэдняя: 5 (1 голас)
Падкова на пыльнай
        дарозе вясковай...
Не веру, што шчасце
        прыносіць падкова.

Віселі ж падковы
        калісьці ў Хатыні.
Яшчэ і дагэтуль
        яны не астылі...

А знойдзеш – прыбі
        над парогам, каб помніў,
Што хтосьці твой блізкі
        ў дарозе, не дома...