Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

пераклады вершаў

Яшчэ не ацэнена
Запаветны напеў, запаветная даль Прада мной прадстае, толькi вочы заплюшчу. Ў небе зоркi твае зiхацяць як крышталь, Белавежская пушча, Белавежская пушча. Тут схаваны даўно скарб прадвечных дзядоў. На спатканне iмкнусь, кліч Радзiмы пачуўшы. Шэрай птушкай лясной я з далёкiх краёў Да цябе прылятаю, Белавежская пушча. Верным сынам тваім да крыніцы прыду. Тут гушчар для зуброў – нiбы райскія кушчы. Як алені, з калень п’ю святую ваду, Беларуская казка – Белавежская пушча! Ад магутных дубоў, мужных велiчных дрэў, Дзе дзiкi-вяпрукi жалуды свае лушчасць, Панясу твой напеў, песняроў шчыры спеў, Беларуская казка – Белавежская пушча! adidas Yeezy kaufen


Сярэдняя: 3.4 (5 галасоў)
Запаветны напеў, запаветная даль Прада мной прадстае, толькi вочы заплюшчу. Ў небе зоркi твае зiхацяць як крышталь, Белавежская пушча, Белавежская пушча. Тут схаваны даўно скарб прадвечных дзядоў. На спатканне iмкнусь, кліч Радзiмы пачуўшы. Шэрай птушкай лясной я з далёкiх краёў Да цябе прылятаю, Белавежская пушча. Верным сынам тваім да крыніцы прыду. Тут гушчар для зуброў – нiбы райскія кушчы. Як алені, з калень п’ю святую ваду, Беларуская казка – Белавежская пушча! Ад магутных дубоў, мужных велiчных дрэў, Дзе дзiкi-вяпрукi жалуды свае лушчаць, Панясу твой напеў, песняроў шчыры спеў, Беларуская казка – Белавежская пушча! Air Max 1 Ultra Flyknit


Сярэдняя: 2.5 (11 галасоў)
Дваццаць першага. Ноч. Панядзелак. У імгле - абмалёўкі сталіц. Сачыныць жа камусьці карцела, Што каханне жыве на зямлі. Ці ад суму, ці то праз ляноту, Як прыдумалі, так і жывуць. Без спатканняў галосяць гаротна, Пра каханне пяюць і пяюць. Толькі нехта адкрые сакрэты, І яго цішыня агарне... Я знячэўку заўважыла гэта І нібыта хварэю цяпер.Zoom Lebron XI 11


Сярэдняя: 4.9 (56 галасоў)
"Весенняя прогулка" - Влад Ива пераклад на беларускую мову Марына Влада-Верасень Над горадам Мінскам лунала Вясна Ў садах, рассыпаючы кветак карАлі… І птушкі, расправіўшы пер’е, спявалі Ёй гімны ад золку да згаслага дня! У горадзе Менску гуляла Каханне, Блукала, шукала сваіх пацыентаў… І ў косах зіхцелі Вясны дыяменты, Абуджаны сонцам. – Цудоўная Панна! Па горадзе Мінску Хлапчына гуляў, Прыгожы і стройны ён быў, несумненна, Разумны і моцны, не меў паражэнняў. Здаецца, ён важнае нешта шукаў. Па горадзе Мінску Дзяўчына ішла Ў ёй постаць князёўны, расы чысціня, Ў вачах яе сініх віроў глыбіня… І нешта таксама шукала яна. Ўжо ў горадзе Менску чаромхі цвілі… Дзе “Белая Вежа”, на скрыжаванне, – Каханне з Вясною надбалі спатканне, – Красуню і Хлопца насустрач вялі. Ён толькі зірнуў – яна вочы да долу… Руку працягнуў – ледзь убок падалася… Абняў, прытуліў. – І яна… Засталася. Ім Лёс падміргнуў – закруцілася Кола! Па горадзе Мінску з Вясной і ў Каханні Дзяўчына і Хлопец да золку гулялі… І ўзяўшысь за рукі, плылі і луналі Над горадам Менскам у ранішняй рані… Nike News