Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Алесь Борскі

Яшчэ не ацэнена
Улада не можа навесці парадак… Анархія? Дык гэта так людзям страшна… Бывае, Што схопяць так дужа за карак, Вось гэта, І ёсць улада наша. Парадку не маем На нашай зямлі. Няма і не будзе Яго пры ўладзе. Бо намі кіруюць Адны каралі, І ім напляваць, Бо ў іх ёсць багацце. Пытанні рашаюць так хутка, Што нават народ не паспее пачуць. І ўсё ж такі пляшам пад гэтую дудку, Баімся, не можам жыццё павярнуць. З далёкіх вытокаў свабода ў крыві, Але напалохалі звяры і пачвары… Не бойся, народзе, ты вольна жыві, Даўней як ты жыў, сабе ведаў меру. Няўжо так не бачна, Прыгоннае права, яно існуе і цяпер… Над намі з кнутамі так лязгае смачна Улады бязмернай страшэнны звер. Сістэмы, сістэмы, Усё павярнулі, каб лепей зрабіць З чалавека… “яно”. Адно зразумейце з гэтай дылемы, Свабоду нялёгка здабыць, Бо прыгнёт чалавека – гэта ярмо. New Nike Shoes


Яшчэ не ацэнена
Ці дзяржава галоўны вораг? Можа і дзяржава… А можа ў душэўных загонах яшчэ горшая справа? Рэвалюцыя пачынаецца з душы, з усіх яе глыбінь… Бушуй, ламай душу – альбо загінь. Свабода – цяжкая праца, даецца не так, як дзіцячая цацка. Даецца з крывёю душы сваёй, куды нырнеш з бясконцай глыбінёй. Свабода, як вобраз жыцця, як ідэал усіх часоў… Свае ланцугі змагу разбіць я цаною сваіх жа гадоў. Зможа кожны ісці, да светлых мэтаў, за сонцам бегчы і дагнаць… Разбіць усю моц дзяржаўных цэпаў, і жыць – не існаваць… nike


Сярэдняя: 3.7 (3 галасоў)
на плячы вісела стрэльба, бег праз лес, праз поле, грэблю, у партызанскі, у атрад, каб сказаць, што ў вёсцы гвалт, што фашысты паляць хаты, што забілі яны тату, што сястрычку разам з мамай павялі да нейкай ямы... бег, як вецер, як вада, у якой хуткая хада, ён хацеў паспець сказаць, што ўсіх трэба ратаваць. ён не чуў ніякай стомы, і прыбег на бераг стромны, пераплыў раку і ў лес, і са стрэльбай у перавес, паляцеў ізноў вятрыскам, але раптам куля блізка, прасвісцела каля сэрца... не пачуў ён сваёй смерці... не паспеў... і не дабег, куля ворага наспех, супыніла сэрца стук... так загінуў той хлапчук... Air Jordan IV 4 Shoes


Яшчэ не ацэнена
Вочы шута глядзяць з сумам, у сэрцы схаваўся жудасны боль. Жыцце працякае з гулам і шумам... Шут зсумаваўся, о, пракляты кароль! У цемры начной, калі грукат заціхне, плача, слязіцца «радасны» шут. На волю з слязьмі жадае каціцца... Але не пускае смеха хамут. Бывае і ў радасці шчырыя дні нясуць у далекія сны... Свабода была б і будзе тады і гора, і смех назаўжды... Adidas Yeezy