Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Алесь Борскі

Яшчэ не ацэнена

Вочы шута глядзяць з сумам,
у сэрцы схаваўся
жудасны боль.
Жыцце працякае з гулам і шумам...
Шут зсумаваўся,
о, пракляты кароль!

У цемры начной,
калі грукат заціхне,
плача, слязіцца «радасны» шут.
На волю з слязьмі
жадае каціцца...
Але не пускае смеха хамут.

Бывае і ў радасці
шчырыя дні
нясуць у далекія сны...
Свабода была б
і будзе тады
і гора, і смех назаўжды...



Яшчэ не ацэнена

Смага грошаў горла сушыць,
Гараць вочы ў цемнаце.
Кожны дзень усё душыць, душыць
Чалавечнасць у сабе.

Смага гэта без мяжы,
Будзеш піць і не нап’ешся.
Вада зсохне і ў душы
Ты з пустэльняй застанешся.

Сэрца мяккае чарствее,
І губляеш сэнс жыцця…
Усё плыве, плыве, нямее,
Быццам роспачы ладдзя…



Сярэдняя: 4 (4 галасоў)

Кожны памрэ, заплюшчыўшы вочы,
смерці ў твар заглянуўшы не раз.
Бо чалавек да дзівацтваў ахвочы,
не заўважаючы розных параз.
Хай будзе бераг той цёплым, утульным,
смерць хай прытуліць касцьмі ад душы.
Будзе яна святам нашым агульным,
ёй чалавек свой даўно, не чужы...



Сярэдняя: 3.7 (3 галасоў)

Снега языкі… як хвалі, хвалі, хвалі…
Грызлі яны мяне і душу маю рвалі…
Яны з маёй душы любоў укралі,
І снег цяпер не тае нават у маі…