Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Людміла Воранава

Сярэдняя: 5 (7 галасоў)

1
Зграя воўка затравіла,
Хоча ў клетку пасадзіць,
У заапарк адвезці сілай,
Калі хоча воўча жыць...
2
Каб не скаліў свае зубы
На авечак і ягнят...
Паляўнічых енчаць трубы
Ўжо каторы час падрад.
3
Заганялі небараку,
Пад сабой не чуе ног,
Стаў падобны на сабаку
І спіну скруціла ў рог...
4
Ах, цяжкая воўча доля -
Каля логава - мядзведь,
Але лепш, чым выць у няволі,
Выбірае воўча смерць...
5
Прэ, раз'юшаны, пад кулі,
У вачах адчай і злосць -
Супраць паляўнічай дулі
І за права выбраць косць!
6
Неяк думае прарвацца,
Перабегчы ў лес другі?..
Дзікі звер не можа здацца,
Не прывучаны - "з рукі"...
7
Затравіла зграя воўка.
Няўжо лесу не відаць?
Уся ўзмылена галоўка
Але мусіць воўча ўстаць!



Сярэдняя: 4.7 (12 галасоў)

Ты аб чым мне шапочаш, чароце?
Мабыць сумна табе, як і мне -
Слухаць крэч бугая на балоце
І рыпенне рапух у купінЕ.

Назіраць, як зацягвае багна
Маладзенькіх бярозак з гаёў,
Пакрысе, ненасытна і прагна,
Як лянота сваіх гультаёў.

Многа зараз гавораць пра веру
І ўсё болей пра шлях на той свет.
З кожным годам усё менш у яго веру.
Безвыходнасць, як кажа сусед.

Што яму застаецца, старому?
Верыць толькі, што багну міне.
Бачыш дрэўца? Пасля буралому,
А, як быццам, было на вайне.

Усё жыццё, ты, чарот, у балоце.
А чаму? Бо прыжыўся , прывык.
Мо таму і шапочаш у самоце,
Што ў багне па самы кадык.

© Copyright: Людмила Воронова Супрун, 2017
Свидетельство о публикации №117041511150



Сярэдняя: 4.4 (18 галасоў)

У еднасці - сіла народа!

У еднасці - сіла народа,
а не ў міжусобіцах, войнах,
прывабнае слова "свабода",
калі сам сабе кажаш "вольна".
Ці бачылі вы, як кітайцы
ў шарэнгах "Кацюшу" спяваюць?
Глядзіш - пачуццё, нібы пальцы,
ўвесь мір у кулак абдымаюць -
паціху, так дружна, ласкава,
з усмешкай, у рытм, нібы клоны...
Вялікі народ - дзеці Мао!
І мудры, як зуб Антыгоны…
Мінск.01.10.2015г.
Людміла Воранава Супрун

P.S.
"В Афинах говорили: «Выше всего в жизни людской — закон, и неписаный закон — выше писаного». Неписаный закон — вечен, он дан природой, на нем держится всякое человеческое общество: он велит чтить богов, любить родных, жалеть слабых. Писаный закон — в каждом государстве свой, он установлен людьми, он не вечен, его можно издать и отменить…"
…И Вячеслава Иванова неплохо было б почитать...



Сярэдняя: 4.4 (13 галасоў)

"Каждый выбирает для себя
Женщину, религию, дорогу.
Дьяволу служить или пророку -
Каждый выбирает для себя." (Юрий Левитанский)

У кожнага з нас свая Беларусь,
Як маці з адметнасцю рыс,
Складаецца з мноства Сафіяў, Марусь,
Аленаў, Настуль і Ларыс.

У кожнага з нас характар, пагляд
Такі непадобны, як край,
Што сэрца кранае вяртаннем назад,
Як быццам гасцінец у рай.

Не злуйся браток. А што нам дзяліць?
Належым мы кожны сабе...
Жыццё гэта - смага, што не наталіць
І родны куток у табе...

© Copyright: Людмила Воронова Супрун, 2016
Свидетельство о публикации №116102006263