Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Людміла Воранава

Сярэдняя: 4.2 (10 галасоў)

(Прысвячаецца ВІА "Песняры"- лягендзе беларускай песні)

1
Песняры, галасамі Радзімы,
Растрывожылі струны душы.
Іх напевы ў абшары адзіным,
Лечаць нашыя сэрцы ў цішы.
2
Зацвіла ў палях канюшына,
Жавароначкі ў небе звіняць,
Жыта жне прыгажуня Яніна,
Косіць Яська сваю сенажаць.
3
У каханай блішчаць завушніцы
Гравіроўкай прызнання ўначы,
Беларусачка з тварам царыцы
Горда род свой заве "Крывічы".
4
Шэпча ціхенька явар каліне,
Па над ярам, ў даліне адной,
І пяецца аб Александрыне,
Беларускай дзяўчыне зямной.
5
Ад Марысь, да Алесь, Веранікі
"Над Палессем ляцяць жураўлі"
І птушыным даносяцца крыкам
Галасы, што завуць "Песняры".
6
Калакольчыкі родных прастораў,
Яны ў ветрыку, у кроплях расы,
Льюцца чыстай крыніцай ў мора,
Што не знікне ў любыя часы.
7
Не знайсці ярчэй кветкі ў букеце,
І мелодый званчэй - не шукай!
Песняры, ў сусветным санеце,
Беларускі азвучылі край…



Сярэдняя: 5 (6 галасоў)

Тэкст песні

Праспявай ты мне песню, заранка,
Пра старонку з дзяцінства майго,
Пра раку, што завецца Зяльвянкай,
І хаваецца ў травах лугоў.

Праспявай мне пра сонца і зоры,
Што у Зэльвенскім небе гараць
Ліхтарамі нябесных прастораў,
Каб магла Зэльва родная ззяць.

Прыпеў:

Прывітанне табе, мая Зэльва!
Беларускі квітнеючы край!
Падабаешся ўсім ты нам вельмі.
Сустракай жа гасцей, сустракай!

Прывітанне вам, добрыя людзі -
Госці, родзічы і землякі!
І салоўкі, што золакі будзяць!
Прывітанне! Мой край гаманкі!

Праспявай ты мне, птушачка, песню
Пра рабіну, што бацька садзіў,
Пра крынічку ў гаі напрадвесні
І пра золата спеючых ніў.

Праспявай пра спякоту і сцюжу
Пра лагоду дажджоў і вятры...
Я ад спеваў тваіх стану дужай,
Як ад сонца, што ззяе ўгары.

© Copyright: Людмила Воронова Супрун, 2019
Свидетельство о публикации №119072907115



Сярэдняя: 4.5 (13 галасоў)

Прывітанне! Родны краю!
Прывітанне! Землякі!
Зноў у госці завітаю
Да Зяльвяначкі ракі.

Зноў прыеду, абяцаю!
Каб сустрэцца і абняць
Усе куточкі майго краю -
Гай і поле, лес і гаць.

Бо няма мілей на свеце
Наваколля, дзе расла,
Ліпы ў квецці і без квецця,
Дарагога мне сяла.

Краявідаў, воку любых,
Тых, што нельга не любіць.
Не бывае большай згубы,
Чым раство з табой згубіць.

© Copyright: Людмила Воронова Супрун, 2019
Свидетельство о публикации №119072206557



Сярэдняя: 5 (3 галасоў)

(вершык для дзяцей)

На пляцоўцы снегавік
Учора быў, сягодня знік...
"Дзе ты? Дзе ты?" - кліча Вера.
"Прынясла табе цукерак".
Але ціха ў двары -
Толькі морква на вядры,
Дзве галіны, два вуглі.
У Веры слёзы пацяклі.
Гэта дожджык замест снегу
Па шчаках яе забегаў
І сказаў: " Прыйшла адліга,
Бо мароз стаміўся крыху
І пайшоў адпачываць.
Хай паспіць дзянёчкаў пяць,
А як толькі адпачне,
Зноў марозіць усё пачне.
Узмахне чароўным кіем,
Снегам беленькім накрые.
Будзе стужа ў двары,
Снегавік і снегіры
Зноўку вернуцца з завеяй -
Вось такая Зімка-фея.
Дожджык выслухала Вера
І дала яму цукерак.

© Copyright: Людмила Воронова Супрун, 2016
Свидетельство о публикации №116010207775