Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

2011

інтэрнэт іронія ісціна абыякавасць адзінота адзіноцтва Айчына анекдоты барацьба Беларусь Бог бязвінна загінуўшым у мінскім метро віншаванне вайна ваўчаня вера верлібр вершаплёцтва вершы вершы для дзяцей восень вясна гісторыя гандлярства горад грамадзянская лірыка графаманія грошы гумар гумарыстычныя вершы дзяржава дзяўчына дзяцінства думкі духоўнасць душа жыццё зіма захапленне казкі камунізм каханне каханьне каштоўнасці краіна лес лета людзі містыка маладосць мама мастацтва менталітэт мова музыка надзея народ натхненне небяспека ноч няволя пакуты пакуты душы памяці паэтаў парады харчавання парк патрыятызм пачуцці паэзія паэтам пейзажная лірыка пераклад пераклады вершаў песня прыгажосць прырода прытчы птушкі п’янства радзіма развіццё разважанні разважанне расстанне растанне релігія родная мова родны край роздум розум рэвалюцыя рэлігія рэчаіснасць сіла духу сакура самота санеты сатыра свабода смерць спакуса спачуванне старажытнасць сум сучаснасць сяброўкі таемнае талент талерантнасць таямніца творчасць тэракт у метро тэрарызм філасофія філясофія цела чалавек Чарнобыль шчасце экалогія юнацтва
Сярэдняя: 5 (9 галасоў)

Наша курка моцна квохча,
Знесцi нам яечка хоча.
Мацi напячэ блiнцоў
Для маленькiх малайцоў.



Сярэдняя: 2 (1 голас)

Мая ручка - гітара зь працяглымі нотамі,
Тая ж чэрань і срэбра, тое дрэва, метал.
Чарнільныя плямы на паперу прастымі аккордамі,
І прастымі радкамі, якіх раней не прыймаў.

Мая музыка вершаў беларускага блюзу
Так павольна і немеладычна рыпіць.
Быццам стогны машыны, занесенай юзам,
Бізунамі на вушах, балюча гарыць.

Лемант і енк неналаджанай скрыпцы,
І басовыя хрыпы сталёвай тубы.
Непрыгожыя, брудныя, чорныя плямцы
На паперы ад ручкі, памятай трубы.

Хэй, аркестр, зайграй какафонію гукаў
Неспалучальных у брыдоце сваёй.
Я малюю рапсодыю тысячы рухаў
Ручкі на сшытку. Росчырк крывёю -

Мой подпіс пад творам. Ды толькі вось сумна:
Блюзмэн, падаецца, зь мяне ніякі.
Неамерыканскі неблюз... Мда, марудна
Ствараць беларускі блюз, зусім адным.



Яшчэ не ацэнена

Мая ручка - гітара зь працяглымі нотамі,
Тая ж чэрань і срэбра, тое дрэва, метал.
Чарнільныя плямы на паперу прастымі аккордамі,
І прастымі радкамі, якіх раней не прыймаў.

Мая музыка вершаў беларускага блюзу
Так павольна і немеладычна рыпіць.
Быццам стогны машыны, занесенай юзам,
Бізунамі на вушах, балюча гарыць.

Лемант і енк неналаджанай скрыпцы,
І басовыя хрыпы сталёвай тубы.
Непрыгожыя, брудныя, чорныя плямцы
На паперы ад ручкі, памятай трубы.

Хэй, аркестр, зайграй какафонію гукаў
Неспалучальных у брыдоце сваёй.
Я малюю рапсодыю тысячы рухаў
Ручкі на сшытку. Росчырк крывёю -

Мой подпіс пад творам. Ды толькі вось сумна:
Блюзмэн, падаецца, зь мяне ніякі.
Неамерыканскі неблюз... Мда, марудна
Ствараць беларускі блюз, зусім адным.



Сярэдняя: 4.5 (4 галасоў)

Цані,браток,
Як веліч Атлантыды,
І беражы,
Як жытнія загоны,
Балоты-
Нашы піраміды.
Лясы сьвятыя-
Нашы фараоны.

2011