Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

2011

інтэрнэт іронія ісціна абыякавасць адзінота адзіноцтва Айчына анекдоты барацьба Беларусь Бог бязвінна загінуўшым у мінскім метро віншаванне вайна ваўчаня вера верлібр вершаплёцтва вершы вершы для дзяцей восень вясна гісторыя гандлярства горад грамадзянская лірыка графаманія грошы гумар гумарыстычныя вершы дзяржава дзяўчына дзяцінства думкі духоўнасць душа жыццё зіма захапленне казкі камунізм каханне каханьне каштоўнасці краіна лес лета людзі містыка маладосць мама мастацтва менталітэт мова музыка надзея народ натхненне небяспека ноч няволя пакуты пакуты душы памяці паэтаў парады харчавання парк патрыятызм пачуцці паэзія паэтам пейзажная лірыка пераклад пераклады вершаў песня прыгажосць прырода прытчы птушкі п’янства радзіма развіццё разважанні разважанне расстанне растанне релігія родная мова родны край роздум розум рэвалюцыя рэлігія рэчаіснасць сіла духу сакура самота санеты сатыра свабода смерць спакуса спачуванне старажытнасць сум сучаснасць сяброўкі таемнае талент талерантнасць таямніца творчасць тэракт у метро тэрарызм філасофія філясофія цела чалавек Чарнобыль шчасце экалогія юнацтва
Сярэдняя: 4.5 (2 галасоў)

Беларусь…
Беларус …
Беларуская мова …
Больш няма нічога светлага,прыгожага, мілагучнага…
Ці не так , беларус ?
Ці не лічаш ты гэтак ?
Толькі цішыня у адказ..
А ты ведаеш, колькі патрэбна было жыццяу людскіх , каб адстаяць
Зямельку матчыну ?
А ці ведаеш, колькі змагауся народ беларускі, каб не знікла тое адметнае, што завецца моваю Маці Радзімы !
Не кожны гэта разумее…
Таму так і адбываецца ,
Што людзі цураюцца
Свайго найвялікшага скарба-
Беларусам называцца.



Сярэдняя: 4.6 (13 галасоў)

Самая страшная ў свеце вайна -
Тайная.
Нябачная.
Знутры -
Як рак.
Нават не адчуваеш -
Як паміраеш.



Сярэдняя: 4.8 (14 галасоў)

Пад небасхілам
Ляціць чароўны бусел
Падчас заходу.
Укрыў зямлю крыламі:
Прыцемкі надыходзяць.



Сярэдняя: 4.9 (9 галасоў)

Твае вочы мяняюць колер,
І мне колеры гэтыя любыя:
Светла-жоўтыя мілыя сонейкі,
І кашэчы зялёны прыжмур,
І блакітна-зялёныя хвалі,
Што душу маю ўскалыхалі,
І карычневы беражок
У час адхлыну блакіту хваляў…
Твае вочы – шырэй небакраю
І бліжэй за ўсё на Зямлі!..